Shutterstock

Bigoreksja: do czego może prowadzić sportowa obsesja?

Bigoreksję (dysmorfię mięśniową) uznaje się za zaburzenie psychiczne, równie poważne jak bulimia czy anoreksja. Szacuje się, że dotyczy aż 10% kobiet i mężczyzn regularnie odwiedzających siłownię.

Zaczyna się niewinnie – codzienny trening, specjalnie opracowana dieta. Po pewnym czasie przeradza się to w obsesję. Chory nie widzi efektów swojej pracy (mimo że są one widoczne) i ciągle ćwiczy, by wypracować jeszcze większą muskulaturę. Trening staje się jego fascynacją, działa jak narkotyk. Liczy się tylko jedno: umięśniona sylwetka. I nie jest ważne, jaką cenę trzeba za to zapłacić. Nawet mordercze treningi, drakońska dieta czy kontuzje nie są w stanie zniechęcić do intensywnych ćwiczeń.

Objawy bigoreksji

Podkreślmy raz jeszcze – bigoreksja to choroba, która bezwzględnie wymaga terapii. Granica między umiarkowanymi ćwiczeniami służącymi pozbyciu się kilku kilogramów a obsesyjnymi ćwiczeniami w celu wyrzeźbienia sylwetki jest bardzo cienka. Bardzo łatwo ją przekroczyć.

Pierwsze symptomy bigoreksji to:

  • bardzo rygorystyczne przestrzeganie diety,
  • codzienne dokonywanie pomiarów ciała (waga, mierzenie obwodu mięśni),
  • kontynuowanie ćwiczeń w czasie choroby, kontuzji lub złego samopoczucia,
  • fałszywa ocena swojej sylwetki (nieustannie niezadowolenie),
  • odsunięcie się od rodziny i przyjaciół,
  • zaniedbywanie codziennych obowiązków na rzecz treningów.

Konsekwencje bigoreksji

Najczęściej obsesyjnie ćwiczącemu człowiekowi nie wystarczą same treningi. Szuka czegoś, co mogłoby poprawić jego wydajność i zwiększyć tolerancję na zmęczenie fizyczne. Sięga zatem po różnego rodzaju suplementy, odżywki, a nawet sterydy anaboliczne. Takie działanie często powoduje nieodwracalne zmiany w organizmie bigorektyka.

CO WARTO WIEDZIEĆ O BÓLU MIĘŚNI?

Efekty uboczne stosowania sterydów i morderczych treningów:

  • zaburzenia erekcji – obniżenie libido, niepłodność, zwiększone ryzyko raka prostaty,
  • zmiany skórne (trądzik),
  • uszkodzenia serca (często podwyższone ciśnienie powoduje zmiany w układzie krążenia),
  • łysienie,
  • zmiany psychiczne – agresja, zmiany nastroju, łatwe wpadanie w gniew, rozdrażnienie,
  • ginekomastia – przerost sutka u mężczyzn,
  • uszkodzenia wątroby (ryzyko wystąpienia zespołu Peliosis Hepatis),
  • uszkodzenia nerek.

Treningowa dieta

Bigorektyk ponadto często stosuje nieprawidłową dietę. Je spore ilości białka, co na dłuższą metę może prowadzić do uszkodzenia układu pokarmowego. Jeśli zaś będzie ponadto ograniczał spożycie tłuszczów, to w jego organizmie zabraknąć może witamin z grupy A, D, E, K.

Jeśli zauważymy u osoby nam bliskiej symptomy wskazujące na wręcz obsesyjne przyglądanie się swojemu ciału i nieustanne rzeźbienie mięśni, nie warto czekać. Pierwsza rozmowa (ale i każda kolejna) może być bardzo trudna. Podobnie jak w przypadku innych zaburzeń, chory nie będzie widział w swoim zachowaniu żadnego problemu. Podjęcie odpowiedniej terapii będzie jednak konieczne, by móc wyzwolić bigorektyka spod jarzma morderczych treningów.

Podziel się:

Przeczytaj także:

Także w kategorii Ćwiczenia i trening:

Ćwiczenia weekendowe również obniżają ryzyko zgonu Efektywny 24-minutowy trening? Z LOOP Fitness to możliwe! Minuta forsownego treningu vs. trzy kwadranse umiarkowanego wysiłku Co zrobić kiedy nie rosną łydki? Siłownia, w której się wyśpisz Euro 2016: oglądasz, grasz, jesz? Pamiętasz o kaloriach? Co jeść przed i po popołudniowym treningu? Wskazówki Ewy Chodakowskiej Instagramowy Fitness Biegnij po karmę ! Aqua aerobik dla kobiet w ciąży Tabata dla początkujących NIE ISTNIEJE Trening siłowy: negatywne skutki zdrowotne

Popularne w tym tygodniu:

5 Najczęstrzych błędów popełnianych przy odchudzaniu Przegląd butów do biegania. Jaki model wybrać? Body Positive - czy aby na pewno taki "positive"?