Przeczytaj też

7 przyczyn wypadania włosów

Na co chorują seniorzy?

8 błędów, jakie popełniasz w walce o płaski brzuch

Niewiele produktów spożywczych budzi tyle kontrowersji, co kawa. Bez przerwy pojawiają się nowe doniesienia na temat jej szkodliwych lub - wręcz przeciwnie - zdrowotnych właściwości.

Z jednej strony słyszymy, by ograniczać jej spożycie, bo czyni w naszym organizmie ogromne spustoszenia, z drugiej, że kilka filiżanek dziennie może uratować nam życie. Jak więc naprawdę jest z tą kawą? Naukowcy z całego świata codziennie starają się odpowiadać na to pytanie, badając wpływ kawy na poszczególne organy naszego ciała. Do jakich wniosków doszli? 

Śmiertelny narkotyk

Wprawdzie niektórzy z nas piją kawę bezkofeinową, jednak większość kawoszy wyraża się o niej z pogardą. Przecież kofeina to samo sedno kawy. Substancja, która nas pobudza, stymuluje, aktywizuje, zwiększa koncentrację, dodaje energii. Z naukowego punktu widzenia kofeina to alkaloidowy środek psychoaktywny, zaliczany do grupy stymulantów. Innymi słowy - legalny narkotyk. Dopalacz. Wpływa na ośrodkowy układ nerwowy i pobudza korę mózgową oraz zwiększa wydzielanie adrenaliny. Jak inne substancje psychoaktywne uzależnia, jednak w znacznie mniejszym stopniu niż np. papierosy, alkohol czy twarde narkotyki.

- Kofeina, choć doceniamy ją ze względu na pobudzające działanie, może być niebezpieczna. Substancja ta, zawarta w kawie, herbacie, suplementach i napojach energetyzujących, działa na ośrodkowy układ nerwowy i przyspiesza metabolizm. Przy racjonalnym stosowaniu, stymuluje i usuwa zmęczenie, poprawiając nastrój i skupienie uwagi – mówi Sandra Nowacka-Jaskólska, dietetyk z Kliniki INVICTA w Warszawie. - Nie należy jednak przesadzać z jej ilością. Podaje się, że dobowa dawka kofeiny dla zdrowej dorosłej osoby nie powinna przekroczyć 600 mg (ok. 5 filiżanek - w zależności od rodzaju kawy, dop. red.). Zbyt duże jej dawki mogą obciążać wątrobę i żołądek oraz negatywnie wpływać na samopoczucie, pamięć długotrwałą i koncentrację. Przy spożyciu przekraczającym 0,5 grama mogą już pojawić się poważne objawy przedawkowania – silne pobudzenie psychoruchowe, migotanie komór serca, osłabienie, nudności i wymioty. W skrajnych przypadkach nadmierne spożycie skutkować może porażeniem układu nerwowego, drgawkami, a nawet śmiercią. Dawka śmiertelna ustalana jest według przelicznika 150 mg kofeiny na 1 kg masy ciała (co dla dorosłego, zdrowego człowieka oznacza średnio 80 filiżanek kawy – przyp. red.). Unikać spożywania kofeiny powinni diabetycy i kobiety w ciąży oraz panie przyjmujące hormonalne preparaty antykoncepcyjne – przestrzega dietetyk.

Zobacz więcej na infografika.wp.pl

Uchroni przed udarem?

Z dotychczasowych badań wynika, że picie kawy nie ma wpływu na to, czy dostaniemy udaru mózgu, czy nie. Jednak wyniki najnowszych badań szwedzkich naukowców mogą sugerować, że pijąc filiżankę lub dwie kawy dziennie, możemy zmniejszyć ryzyko wystąpienia udaru. Badacze doszli do takiego wniosku podczas długotrwałego obserwowania 34 tys. kobiet w przedziale wiekowym od 43 do 83 lat. Na początku badań żadna z pań nie cierpiała na choroby układu krążenia czy nowotwory złośliwe. Po zakończeniu obserwacji, okazało się, że kobiety pijące rozsądne dawki kawy, dostawały udaru rzadziej od tych, które z tego napoju zrezygnowały. Badania przeprowadzone przez dr Susanna Larsson z Karolinska Institutet w Sztokholmie, miało charakter epidemiologiczny i dlatego - jak zaznacza badaczka - nie może być stuprocentowym dowodem w tej sprawie.

Z opinią dr Larsson zgadza się wielu naukowców, którzy w ostatnich latach badali ten problem. Ich zdaniem picie 3 kaw dziennie zmniejsza ryzyko wystąpienia udaru o 17 proc. Dzieje się tak za sprawą zawartych w kawie przeciwutleniaczy, które chronią naczynia krwionośne mózgu przed szkodliwym wpływem złego cholesterolu, który może spowodować powstawanie blokujących naczynia skrzepów. Z taką profilaktyką nie należy jednak przesadzać. Naukowcy są zdania, że picie więcej niż 4 filiżanek kawy zmniejsza ryzyko wystąpienia udaru już tylko o 7 proc., a dodatkowo może mieć negatywne skutki na inne części organizmu.