Przeczytaj też

Pogromcy libido!

Co wiesz o damskiej anatomii?

7 najczęstszych zaburzeń miesiączkowania

Zespół napięcia przedmiesiączkowego (z ang. premenstrual syndrome - PMS) to zespół objawów fizycznych i psychicznych (behawioralnych), które występują u części kobiet cyklicznie w okresie przed krwawieniem miesiączkowym.

Częstość  występowania zespołu jest różna w zależności od opracowań, ale można przyjąć, że dotyczy on od 20 do 40% kobiet. U 2-5 % kobiet występują ciężkie objawy, które mogą być przyczyną zaburzonych relacji interpersonalnych miedzy kobietą a jej dziećmi/partnerem , osobami z pracy czy być przyczyną brania zwolnień z pracy w tym okresie. Taki stan zwany jest zespołem zaburzeń dysforycznych ( z ang. premenstrual dysphoric disordres PMDD) i uważany za ciężką postać zespołu napięcia przedmiesiączkowego.

Przyczyny
Etiologia zespołu nie jest do końca znana. Występuje on kobiet w wieku rozrodczym z owulacyjnymi cyklami, a nie obserwuje się go u kobiet po menopauzie, jak i w okresie przed rozpoczęciem miesiączkowania. Wśród teorii powstania zespołu brano pod uwagę różne czynniki takie jak: niedobór progesteronu, witaminy B6, wapnia, magnezu, nadmiar prolaktyny, hipoglikemię i inne. Badania naukowe wykazały, brak ewidentnych różnic w stężeniach hormonów płciowych u kobiet z zespołem i bez zespołu napięcia przedmiesiączkowego. W niektórych badaniach stwierdzono, że u kobiet z zespołem występują niższe stężenia wapnia oraz niższe stężenia serotoniny. Obecnie jednak  za przyczynę uważa się przede wszystkim działanie metabolitów progesteronu na przekaźnictwo nerwowe w ośrodkowym układzie nerwowym.

Objawy
Objawy zwykle rozpoczynają się na kilka dni przed wystąpieniem okresu i kończą się z chwilą wystąpienia krwawienia lub w pierwszym lub drugim dniu jego trwania.

Najczęstsze objawy fizyczne to bóle piersi, wzdęcia, wzmożone łaknienie  i przyrost masy ciała, trądzik,  bóle oraz zawroty głowy, bóle  podbrzusza oraz pleców. Z objawów psychicznych najczęściej występuje obniżenie i zmienność  nastroju, płaczliwość, depresja, obniżone libido, labilność emocjonalna, obniżona koncentracja oraz lęk, agresja i rozdrażnienie.

Co może pomóc?
Istnieją różne metody leczenia i łagodzenia zespołu napięcia przedmiesiączkowego, jednak część z nich nie została potwierdzona w sposób naukowy jako skuteczna. W łagodzeniu objawów mogą pomóc: antykoncepcja hormonalna, zwłaszcza preparaty zawierające w swoim składzie drospirenon, preparaty wapnia czy w najcięższych postaciach - leki hamujące wychwyt zwrotny serotoniny (tzw. selektywne inhibitory wychwytu serotoniny- SSRI). W terapii łagodnych postaci zespołu stosowane są również: preparaty magnezu, progesteron w II fazie cyklu miesiączkowego, olej z wiesiołka czy niepokalanek mnisi. Warto zasięgnąć porady lekarza ginekologa, który po konsultacji z Pacjentką pomoże wybrać optymalny sposób postępowania.

W okresie przed miesiączką warto ograniczyć spożycie węglowodanów i soli, alkoholu oraz ostrych przypraw. Według niektórych badań, korzystne działanie w zakresie łagodzenia zespołu przedmiesiączkowego mogą mieć akupunktura, techniki relaksacyjne, joga czy uprawianie aerobiku.


 

Michał Kunicki, informacja prasowa/Dr n. med.,ginekolog-położnik i endokrynolog, Klinika Zdrowia Kobiety